Ervaringsverhalen

Juni 2017, een moeder schrijft (ingekorte weergave):

Gedurende mijn zwangerschap dacht ik na over het weer gaan geven van borstvoeding. Daar was voor mij geen twijfel aan maar wel was ik onzeker: hoe zou het deze keer gaan? Ik besloot me goed voor te bereiden en zocht contact met Monique. Toen ik zo'n 35 weken zwanger was kwam ze bij me thuis. We bespraken mijn eerdere ervaringen, ik kon mijn vragen en onzekerheden bij haar kwijt en er was direct een fijne klik...

...Na één keer drinken van onze tweede dochter voelde ik al veel pijn en ik vroeg haar dan ook om langs te komen...

...Al die tijd kon ik bij Monique terecht, via what's app of telefonisch is ze goed en snel bereikbaar. Ik heb ook de cursus Shantala Babymassage bij haar gedaan. heel fijn dat dit in intieme sfeer thuis gegeven werd, met alle rust en aandacht voor wat de baby en ik nodig hadden...

...Monique is een deskundige lactatiekundige die professioneel beoordeeld, adviseert en handelt. Het contact met haar heb ik als heel ontspannen en prettig ervaren, ik kon mezelf zijn, en niets is fijner dan dat wanneer je net bevallen bent.

 

Februari 2017, een moeder schrijft:

Toen ik Monique belde kon ze de volgende dag al langskomen. Geweldig, want na al heel veel zelf gelezen en geprobeerd te hebben wist ik niet meer ‘wat te doen’ en had ik dringend behoefte aan iemand die met me meedacht. En het liefst zo snel mogelijk, want ik begon op te zien tegen de voedingen.

‘Borstvoeding geven’ had me tot op dat moment de meest mooie momenten gegeven met mij zoontje, maar tegelijk ook de meest intensieve momenten. Veel voedingen verliepen goed, maar veel voedingen verliepen ook totaal niet en kostten ontzettend veel energie, omdat mijn zoontje slecht aanhapte en zich veel verslikte met alle gevolgen van dien.

Ik had mijn verhaal al in de mail gezet aan Monique, dus voordat we in gesprek gingen had ze al gelezen welke acties ik zelf al ondernomen had. Haar inlevingsvermogen deed me op dat moment erg goed. Even geen oplossingen, maar gewoon delen hoe intensief mijn zoektocht tot op dat moment al was geweest. Daarna als eerste Moniques vraag: Denk jij ook wel om jezelf? Absolute zorg voor zowel moeder als kind in Moniques aanpak en benadering!

Maar vervolgens dacht ze ook volop mee in welke oplossingen er voor mij zouden kunnen werken. De gouden sleutel vonden we op dat moment niet gelijk, maar juist haar eerlijkheid ‘wat heb je al veel geprobeerd’, ‘wellicht helpen de volgende acties nog’, deden mij goed.

De acties zette ze voor mij op een rijtje en kreeg ik via de app toegestuurd. Ze liet me vrij in wat ik wel en niet aangreep, maar gaf wel eerlijk haar visie over waarin zij dacht sowieso te moeten handelen. Ze verwees door naar een arts om het tongriempje van mijn zoontje te laten controleren, maar wilde hierbij zelf de arts even spreken om te vragen naar een aanpak met extra zorg i.v.m. de voorgeschiedenis van ons mannetje.

Ik ging met Moniques tips aan de slag… en bouwde de borstvoeding af. Het ging niet meer. Dat dacht ik. De fles bleek mijn zoontje ook niet goed te pakken en bleek net zo intensief. Een probleem met zijn coördinatie in drinken en slikken. Van Monique kreeg ik in de weken die volgde regelmatig een appje hoe het ging. Haar betrokkenheid bleef. Ze verwees me per app door naar de pre-logopediste die ons vervolgens kwam begeleiden.

Mijn overproductie in combinatie met de drinkproblemen bij mijn zoontje was een vervelende combinatie. Ik was (met de tips die ik per app van Monique had gekregen) gaan afbouwen met de borstvoeding, maar omdat het met de fles ook niet zo lekker liep hield ik een aantal voedingen toch nog in stand met de kolf. Voor de zekerheid… Mijn overproductie verdween op deze manier.

En toen ben ik op een dag weer zelf gaan voeden… Wat een verschil met eerst: mijn zoontje verslikte zich bijna niet meer. Mijn overproductie was door het afbouwen verdwenen en ik genoot intens van mijn onrustige mannetje dat weer rustig werd aan de borst.

Ik appte Monique op welke manier ik mijn productie weer op gang kon brengen en ook hierbij gaf ze me de juiste tips waarmee ik aan de slag kon. Inmiddels voed ik mijn zoontje d.m.v. borstvoeding en mijn man geeft hem de fles. Nog steeds verloopt het niet zonder problemen. Maar dit is voor ons de juiste manier.

Monique, zonder jouw hulp waren er heel veel belangrijke stappen niet gezet en was mijn zoektocht een vermoeiend en eenzaam gebeuren geweest. Nu was het ook wel vermoeiend, maar met jouw steun en meedenken hebben we het zeker niet als eenzaam ervaren. DANK! Voor je luisteren; analyseren; observeren; meedenken en handelen!! 

Oktober 2015, een moeder schrijft:

Ik heb het vermoeden dat de borstvoeding niet helemaal lekker loopt. Maar ik wil het wel heel graag blijven geven!

Binnen een paar weken heb ik een eerste borstontsteking te pakken en ik merk dat het 'aanhappen' van mijn kindje niet zo soepel gaat. Ze laat veel los, verslikt zich en is vaak onrustig aan de borst. 

Ik nodig Monique thuis uit voor een consult. 

Geduldig, maar resoluut gaat ze te werk. Kundig en eerlijk in het geven van feedback. Allereerst wil ze in het mondje van onze dochter kijken. Dit had tot op dit moment nog niemand gevraagd. Toch een te strak tongriempje?

Monique geeft aan wat zij ziet, en laat ons weten welke stappen we kunnen nemen om dit verder te onderzoeken of (indien het klopt) te laten behandelen. 

Monique is niet sturend in haar advies, laat je zelf tot een beslissing komen, maar geeft duidelijk advies vanuit een visie wanneer je hierom vraagt. 

Ik houd van deze aanpak!

Belangrijker, haar observatie van de tong klopte. 

Binnen een aantal weken zaten we in het aanbevolen ziekenhuis. Direct na de behandeling voelde ik verschil. Onze dochter heeft een dag pijn gehad, maar nu hebben we een ander kind! Ze drinkt in alle rust. Ze heeft daardoor meer energie over om te lachen gedurende de dag en mijn borsten houden het zo ook nog wel even vol!

 

September 2015, een moeder schrijft:

Zonder de begeleiding van Monique had ik zeker nu geen borstvoeding meer gegeven. Het is door haar steun en informatie, dat ik heb doorgezet. Wij zijn daar heel blij mee, want ondanks alle tegenslagen krijgt mijn kind mijn melk en dat vind ik heel belangrijk!

 

Februari 2015, een moeder schrijft:

Via FBTO ben ik terecht gekomen bij het Makibo borstvoedingspakket. Monique kwam ruim voor de uitgerekende datum op huisbezoek en gaf ons persoonlijk de voorlichting over borstvoeding, echt ideaal!

Eenmaal bevallen heb ik contact met Monique gezocht. In eerste instantie leek de borstvoeding heel goed op gang te komen, maar toen onze dochter moeite bleef houden met aanhappen is Monique de andere dag nog bij ons thuis langs geweest. Dit was echt heel fijn. Monique vermoedde bij onze dochter een verkort lipbandje en een verborgen tongriempje, waarvoor zij beoordeeld moest worden door een KNO arts.

Op haar advies zijn we naar het Ikazia ziekenhuis gegaan. We zijn daar geweldig geholpen en Monique heeft ons daar ontzettend goed bij begeleidt. Hierna hebben we de borstvoeding opgepakt.

Dit wilde uiteindelijk niet slagen vanwege te weinig borstvoeding en de voedingen kostten ons zoveel tijd en energie dat borstvoeding op dat moment niet meer de beste keuze was. Moeder gestrest, kind overstuur en vader oververmoeid. Van borstvoeding, kolven, bijvoeding tot kunstvoeding.

Onder begeleiding van Monique hebben we er veel aangedaan om het te laten slagen. Monique liet steeds de keuze bij ons, drong zich niet op over het doorzetten van de borstvoeding, maar beantwoordde enkel vakkundig de vragen die wij hadden. Daarnaast gaf zij voorlichting en tips daar waar nodig.

Dat het niet geslaagd is zegt niks over de begeleiding. We zijn fantastisch bijgestaan door Monique en hierdoor hebben we de borstvoeding toch nog ruim 3,5 week volgehouden en onze dochter een hele goeie start kunnen geven.

Zonder de expertise over het lipbandje en tongriempje was dit hoogstwaarschijnlijk 1 week geworden. Sterker nog zonder het pakket van Makibo was er waarschijnlijk nooit een lactatiekundige aan te pas gekomen, dan waren we op t verkeerde spoor gezet en was het heel anders gelopen.

 

Juli 2014, een moeder schrijft:

Vier maanden geleden ben ik bevallen van een prachtige zoon. Omdat ik besloten had om borstvoeding te geven, ben ik daar uiteraard gelijk na zijn geboorte mee begonnen. Helaas ging dat niet goed. Na de eerste twee dagen had ik kloven en heb ik contact gezocht met Monique om een afspraak te maken dat ze langs zou komen om mij te begeleiden in het geven van borstvoeding. Toen ze bij ons thuis kwam merkte ze gelijk op dat het lipbandje en het tongriempje in het mondje van m'n zoontje te kort was en werd ons het advies gegeven een afspraak te maken in het ziekenhuis voor het klieven hiervan. Dat hebben we diezelfde week nog gedaan. Helaas had dat niet het gewenste resultaat, maar dat lag zeker niet aan Monique. Haar geduld, haar goede begeleiding en ook haar humor hebben mij de afgelopen vier maanden door het kolven heen geholpen (ik heb namelijk alleen gekolfd). Doordat ik na de kloven, ook twee keer een infectie en een borstontsteking heb gehad was het niet altijd even fijn, maar het feit dat ik dan altijd om advies bij Monique terecht kon was echt een enorme steun in m'n rug. Ik ben ontzettend dankbaar dat Monique mijn lactatiekundige was. De klik was geweldig, haar ondersteuning en begeleiding was zowel professioneel als heel fijn. Monique is zeer zeker aan te raden als lactatiekundige!

Juli 2013, Deborah den Boer schrijft:

Via mijn zorgverzekeraar (FBTO) werd ik gewezen op het bestaan van Makibo (borstvoedings-begeleidings-pakket).
Ik was op dat moment zwanger van mijn tweede kindje. Bij mijn eerste kindje wilde ik ook
graag borstvoeding geven maar door een slechte start, ziekenhuisopname, stress en geen begeleiding is dit helaas mislukt. Daarom was het voor mij dubbel zo belangrijk dat het dit keer wel zou lukken.
Na mijn aanmelding bij Makibo, kwam ik in contact met Monique, dit was meteen vanaf het eerste
telefoongesprek een heel prettig contact. Al in mijn zwangerschap kwam Monique bij mijn thuis om mijn vorige ervaring door te spreken en  informatie te geven over het starten met borstvoeding. Ze liet me ook meteen een aantal filmpjes zien over goed aanhappen en aanleggen.
Meteen na de geboorte van mijn zoontje heb ik contact gehad met Monique en is ze kort na de bevalling langs geweest om te kijken hoe het ging. Ook kon ik al mijn vragen en onzekerheden bij haar kwijt.
Totdat mijn zoontje 3 maanden oud was heeft Monique mij begeleidt bij het geven van borstvoeding. We hadden contact via de mail, telefoon en indien nodig kwam Monique ook langs. Ik heb het als heel prettig ervaren om altijd iemand te hebben die je snel kan bereiken met vragen en onzekerheden. Dit gaf mij zekerheid om mijn borstvoeding te doen slagen. Inmiddels geef ik mijn zoontje alweer bijna 3,5 maand met veel plezier borstvoeding en had ik de begeleiding van Monique daarbij niet willen missen.

Maart 2013, een moeder schrijft:

Tibbe is ons derde kindje en tevens mijn derde borstvoedingservaring. Dat ging vijf maanden heel goed en met veel plezier, dus dat wilde ik graag nog een poosje doorzetten. Tibbe is een rustig mannetje die niet om zijn voeding vraagt en snel tevreden is.

In een periode van grote drukte op mijn werk legde ik hem daarom maar wat vaker aan. Toen ik hem in die tijd eens extra ging wegen, bleek hij in een maand 130 gram gegroeid te zijn - veel te weinig. Ik had wel het vermoeden dat mijn voeding onder mijn drukte te lijden had, maar kon het aan hem zelf niet merken. Met nog vaker aanleggen probeerde ik na dat weegmoment hem wat meer te geven en de productie op te peppen. Na twee weken was hij echter helemaal niets aangekomen. Dat was schrikken.

Het consultatiebureau gaf mij het advies contact op te nemen met Monique. Monique vroeg eerst uitgebreid naar ‘onze geschiedenis’; hoe het begin van de borstvoeding was, hoe het verloop was, wanneer hij op minder voedingen was overgegaan etc. Ze gaf me het vertrouwen dat we op basis van ons verhaal  vast verder konden, maar dat we een paar dingen moesten aanpakken. Het was fijn dat ze me zoveel vertrouwen gaf en de inmiddels opgebouwde spanning bij mij weg kon nemen. Ik kreeg een heleboel tips (zoveel nieuwe en verrassende dingen terwijl ik al twee kinderen had gevoed en met Tibbe ook al vijf maanden bezig was!). Ik probeerde vervolgens zoveel mogelijk daarvan in praktijk te brengen. Dat was stevig aanpakken, maar leverde een groei op van 90 gram in de eerste week en 205 gram in de tweede week. Ik wist niet wat ik hoorde!

Het contact met Monique heeft mij veel opgeleverd. Mijn voedingen kwamen weer goed op peil en Tibbe groeide lekker. En even belangrijk: Ik kon er meer ontspannen onder zijn, wat ook weerslag heeft op de voeding. Ik kon ook beter naar Tibbe kijken, herkennen wat hij wel of niet nodig had. Uiteindelijk heb ik Tibbe tot acht maanden gevoed en kan ik er met een fijn gevoel op terugkijken. Ik zou alle moeders die aan het tobben zijn met de borstvoeding willen aanraden het contact aan te gaan!

Monique is een hele lieve, rustige vrouw die met alle aandacht naar je luistert en vervolgens kundig advies geeft. Het is heerlijk om terug te kunnen kijken op een fijne borstvoedingsperiode in plaats van een periode van ‘gedoe’ en ongemak. Ik ben Monique erg dankbaar dat ze me heeft geholpen door te zetten, het heeft ons veel gebracht!

Januari 2013, Isabelle Willemse-Weeda schrijft:

Toen wij in de zomer van 2007 onze eerste dochter kregen, is het helaas nooit goed gelukt met het geven van borstvoeding direct aan de borst. Helaas was bij onze tweede dochter (januari 2013) de situatie dusdanig dat de start ook niet zo verliep als gehoopt.

Pijnlijke borsten, tepelkloven, moeite met aanleggen, onvoldoende vertrouwen in jezelf, zodat je weer teruggrijpt op wat vorige keer werkte. Afkolven en afgekolfde melk bieden. Toch is dat niet helemaal wat ik wilde en gehoopt had. Om die reden wederom lactatiekundige hulp ingeroepen, dit keer van Monique.

Twee keer met een interval van een kleine week is Monique aan huis geweest voor een consult. De eerste keer heeft ze een goede basis gelegd, zodat ik voldoende zelfvertrouwen had om het gewoon te proberen en het opnieuw aan te leren. Spelenderwijs, zonder druk die niks oplevert. Ze leerde me hoe (beter) aan te leggen en hoe ik kon voorkomen dat de pijn erger zou worden. Pas doen als ik er zelf niet tegenop zie. Dat is voor mij het criterium geworden of ik mijn dochter aanleg of niet. Het ‘moeten’ elimineren heeft al een groot verschil gemaakt.

Wat eerder niet lukte, de baby direct aan de borst te laten drinken, lukt nu wel. Maar eerlijk gezegd, (volledig) voeden vanuit de borst, op basis van de vraag – dus continu de hele dag door beschikbaar zijn om te voeden – is eigenlijk niet zo mijn ding. Ook dit achteraf nog eens met Monique telefonisch besproken. Ik heb mede door dit gesprek geaccepteerd dat ik kolven en het op die manier grotendeels voeden praktischer vind. Maar ik heb nu de keuze in vergelijking tot de vorige keer. Verder kan ik de baby aanleggen wanneer ik het wil, ter ontspanning en voor de gezelligheid.

Monique hebben wij leren kennen als een rustige, zeer deskundige en vriendelijke dame, die heel praktisch kijkt naar de persoonlijke situatie en van daaruit adviseert. Haar adviezen zijn duidelijk en concreet. Uitgangspunt zijn en blijven moeder en kind. Wat haalbaar is voor de een is dat mogelijk niet voor de ander. Daarin oordeelt ze niet en laat ze je in je waarde. En dat is erg fijn. Ik ben erg blij dat we haar hebben ingeschakeld, door haar is het aanleggen een optie geworden.

********************************************************************************************

November 2012, een moeder schrijft:

Een bruinharige zachtmoedige melkfee

Die lankmoedig binnenwandelt

En laagdrempelig en tijdvandewereldstilzettend de schade opneemt

Die er chocola van weet te maken.

*********************************************************************************************

Juni 2012, Saskia schrijft:

Tijdens mijn zwangerschap had ik me voorgenomen borstvoeding te willen geven en niet meteen op te geven als het niet vanzelf zou gaan. Vanzelf ging het dus absoluut niet. De eerste dagen na de bevalling moest ik in het ziekenhuis doorbrengen, waar ik hulp kreeg met de borstvoeding. Het aanleggen van mijn zoontje wilde maar niet lukken. Na elke poging (met steeds verschillend verplegend personeel die reeds een borstvoedingscertificaat behaald hadden) moest ik kolven om toch de productie op gang te brengen. De paar druppels melk van de eerste dagen kreeg mijn zoontje door middel van fingerfeeding.

Voor ik naar huis mocht gingen we het aanleggen proberen met behulp van een tepelhoedje, dit lukte! Toen heb ik een aantal weken met behulp van een tepelhoedje kunnen voeden, maar mijn zoontje was niet lang verzadigd en dronk soms langer dan een uur aan de borst, het kostte hem veel moeite. Daarnaast was het voeden voor mij ook pijnlijk.
Via het consultatiebureau werd ik doorgestuurd naar Monique, zij is toen bij mij thuis geweest om te kijken hoe het voeden ging en of het aanleggen zou lukken zonder tepelhoedje. Ik weet nu nog goed hoe verbaasd ik was dat het aanleggen, zonder tepelhoedje, meteen de eerste poging lukte met wat kleine aanwijzingen die Monique gaf. Na alle gezichten die ik inmiddels gezien had die hetzelfde geprobeerd hadden. Het mooie ervan vond ik dat de oplossing was door even terug te gaan naar de natuur, de natuurlijke instincten van een baby.

De pijn die ik had bij het voeden bleef, ook zonder tepelhoedje. Monique dacht dat we misschien spruw hadden, wat voor de brandende pijn kon zorgen. De huisarts ontkende dit echter en stuurde me naar huis. Een maand later ben ik weer terug gegaan naar de huisarts, omdat het ineens overduidelijk was. De huisarts zag nu ook dat het spruw was en heeft voor ons beiden een kuur voorgeschreven, die Monique aangeraden had.

Ik heb veel gehad aan de uitgebreide informatie die ze me nog gemaild heeft over zowel het aanleggen als de bestrijding van spruw.
Toen ik andere mensen wel eens hoorde over 'een lactatiekundige' dacht ik dat het een nieuw mode-ding was, ik verwachtte er niet veel van. Nu weet ik inmiddels wel beter en sta ik nog steeds versteld van de deskundigheid. Ik hoop voor Monique dat er snel meer erkenning komt voor lactatiekundigen. Dan hoeft er een stuk minder getobd te worden met de 'kleine' moeilijkheden van borstvoeding.

*******************************************************************************************

November 2010, C. de Vries schrijft:

"Monique is heel enthousiast en je ziet dat ze haar werk met veel plezier doet. Ze heeft mij goed geholpen met haar tips en adviezen. Zo gaat na haar bezoek het aanleggen heel goed met de instructies die ik toen van Monique kreeg. Hierdoor is het voeden niet meer pijnlijk en zie ik het weer zitten om door te gaan met de borstvoeding. Verder vond ik het erg prettig dat Monique mij vrij liet in de keuze om door te gaan of om te stoppen met borstvoeding of om het eventueel te combineren met flesvoeding. Al met al ben ik blij dat ik ervoor heb gekozen om de hulp van haar als lactatiekundige in te roepen."

 

*********************************************************************************************************************************

November 2010, José Prins schrijft:

In november 2010 is onze kleine man Stan geboren. Van te voren had ik me voorgenomen om borstvoeding te geven, maar niet ten koste van alles.

Helaas lukte de borstvoeding de eerste week niet. Iedere keer deed ik weer een poging als het tijd voor een voeding was. Stan hapte wel, maar kennelijk werd hij voor zijn moeite niet beloond met melk.

Hij begon iedere keer flink te huilen en liep helemaal rood aan. Heel frustrerend voor zowel Stan als voor mij. Na de mislukte pogingen voor borstvoeding gaf mijn man vingervoeding (gekolfde melk uit een spuit met de pink lijkt het meest op de techniek van borstdrinken) en ik kolfde de melk af. Na 5 dagen gaf de kraamzorg aan dat het wellicht handig was om een lactatiekundige erbij te halen. De volgende dag kwam Monique bij ons langs.


Ze observeerde Stan en mij goed. Hij hapte wel goed, maar ze zag al snel dat hij een verkort tongriempje had wat mogelijk de oorzaak was dat hij de tepel niet ver genoeg in de mond kon krijgen.
Het lukte Monique wel om hem goed aan de borst te leggen en voor het eerst dronk Stan uit de borst. Het was een heel bijzonder moment!

Zelf is het mij daarna niet gelukt, maar de volgende dag kwam de verloskundige en zij constateerde ook dat Stan een verkort tongriempje had. Zij heeft het Diaconesse ziekenhuis gebeld en gevraagd of er een arts aanwezig was die tongriempjes inknipt (dat schijnen namelijk niet alle artsen te doen). Wij konden direct langskomen en een KNO-arts heeft de handeling verricht. Het was erg zielig om te zien, maar gezien het resultaat is het de moeite waard geweest. Sinds twee dagen na de ingreep drinkt Stan volledig uit de borst. Helemaal geweldig.......Monique heel erg bedankt!

********************************************************************************************

Juni 2010, Melanie van Oort schrijft:

Ik ben moeder van drie kinderen, Sophie van 9, Niels van 7 en Marlies. Op 4 juni 2010 is Marlies geboren. Ik wilde haar zelf voeden. Hoewel ze ons derde kind is en ik die andere ook gevoed heb, was ik toch wel onzeker. Borstvoeding geven is toch iets heel speciaals tussen moeder en kind en dat wil je perfect doen.

Met Sophie heb ik best wel getobt. Ik kreeg niet echt begeleiding, onze kraamverzorgster was duidelijk meer van de fles, ze had weinig ervaring en kon mijn vragen niet beantwoorden. In mijn omgeving had niemand nog kinderen en dus geen ervaring met borstvoeding geven. Er waren wel boekjes met allerlei informatie, maar die namen bij mij niet het gevoel van onzekerheid weg.

Ik heb het toen wel een half jaar volgehouden, maar niet met zoveel plezier. Dit kwam doordat Sophie heel vaak wilde drinken en de periodes tussen voedingen soms heel kort waren. Daardoor twijfelde ik of ze wel voldoende binnenkreeg. Omdat Sophie ook geen goede slaper was, vroeg ik me af of dat ook aan de voeding lag. Ik twijfelde of haar onrust kwam door mijn onzekerheid.

Gelukkig was dat anders bij Niels. Daar ging alles eigenlijk vanzelf. Vanaf dag 1 dronk hij goed en was erg tevreden. Dat gaf me toen veel zelfvertrouwen. Het gekke is dat dat zelfvertrouwen er niet meer helemaal was tijdens mijn laatste zwangerschap. Gaat deze kleine het wel goed doen? Als ik maar goede voeding heb en ook voldoende. Wordt het wederom een getob?

Tijdens mijn zwangerschap vroeg Monique mij of ik informatie wilde hebben over het geven van borstvoeding. In het kader van haar studie heeft ze mij een soort lezing gegeven en heb ik haar allerlei vragen kunnen stellen. Een eye opener en het gaf mij vooral een heel fijn en veilig gevoel iemand te kunnen bellen wanneer ik vragen zou hebben. Na de geboorte van Marlies heb ik regelmatig contact gehad met haar, ook al verliep de borstvoeding hartstikke goed. Soms alleen maar om even een bevestiging te krijgen op een vraag waar ik eigenlijk het antwoord al op wist. Monique heeft de fijne eigenschap je een positief gevoel te geven, ze is rustig en neemt alle tijd. Voor mij was het heel belangrijk om van een expert te horen dat mijn dochter en ik het goed deden.

De borstvoeding met mijn oudste dochter zou veel positiever zijn verlopen als ik Monique als lactatiekundige zou hebben gehad, daar ben ik van overtuigd.

****************************************************************************************